Powrót do powszechnego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu na prawdę często wymaga nie tylko pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak też uwzględnienia przeróbek, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele ludzi po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie znaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji obowiązków czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W tak zaistniałych okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać całkiem inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych sposobności.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu zwyczajnym. Nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce ważne jest rozpoznanie barier, które utrudniają standardowe funkcjonowanie, a także ustalenie możliwości radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i dostosowania kolejnych działań do obowiązującej sytuacji danej osoby.
W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, założeń profesjonalistów a także indywidualnych sposobności uczestników. W trakcie takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, niemniej jednak też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, natomiast efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji ważne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia oraz wymogów dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji kodu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest też zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności oraz branie pod uwagę zaleceń wynikających z wcześniejszego leczenia.
Więcej: rehabilitacja społeczna.